
Gerichte bewegingsoefeningen in de schrijfles doen om optimaliseren
van de schrijfprestaties bij zwakke schrijvers te bewerkstelligen.
Alger van Hagen
Hulp bieden aan zwakke schrijvers is in iedere klassengroep noodzakelijk aangezien in iedere groep ongeveer 10% zwakke presteerders te onderscheiden is (B. Smits-Engelsman). Dit artikel beschrijft een lesmodel hoe zwakke presteerders het beste in de schrijfles kunnen worden geholpen. Allereerst wordt een voorbeeld beschreven van een reeds eerder beproefd lesmodel. Vervolgens wordt een aantal factoren aangegeven waardoor leerlingen schrijfproblemen hebben. Daarna wordt een voorstel gedaan om deze factoren via een aangepast lesmodel zoveel mogelijk te elimineren. Afsluitend wordt een aantal conclusies en aanbevelingen gedaan.
Good practice, Vol vertrouwen in je leerlingen
Drs. Kees Blase
"Op je computerscherm zie je direct het effect van wat je doet. Dat is fantastisch! Dit is nu eens een praktische nieuwe vinding, die de leerlingen heel concreet feedback geeft op hun manier van concentreren. Het sluit aan bij wat we willen met de school: versterken van het zelfvertrouwen, zorgen dat er meer plezier wordt beleefd aan school en dat leerlingen trots zijn op hun eigen resultaten. We willen faalangst en leerachterstanden weghalen. Daar sluit de hartsynchrometer en hart-brein-trainingsmateriaal naadloos bij aan." Aan het woord is Henk Kempink, rector van College De Brink in Laren (N.H.).
Hulp bij grammatica in het voortgezet onderwijs
Drs. E.L. Wiers-Menschaar
Het vreemdetalenonderwijs in de basisvorming is gericht op het leren communicatieve vaardigheden. Daaribj zijn de vormaspecten van taal - spelling en grammatica - minder van belang zolang de communicatie niet in gevaar komt. Bovendien wordt naast onder meer kennis van land en volk en het aanleren van compenserende stratgieën de prioriteit gegeven aan spreek-, luister- en leesvaardigheid. De schrijfvaardigheid neemt relatief een bescheiden plaats in binnen de kerndoelen. Deze uitgangspunten zouden voor de dyslectische leerling gunstig zijn. Ans van Berkel liet zich vorig jaar dan ook (opnieuw) redelijk optimistisch uit over de toegenomen kansen voor deze leerlingen (Patternotte, 2001).
Het succes van de zelfcorrectietraining
Marieke Willemen, Anna M. T. Bosman en Janet
G. van Hell
De prestaties van leerlingen op een dictee geven soms een ander (meestal beter) beeld van hun spellingvaardigheid dan de opstellen die zij schrijven. De vraag die zich dan meteen opdringt is: Hoe komt het dat leerlingen die soms een vrijwel foutloos dectee schrijven, vaak veel (onnodige?) fouten maken in hun opstellen. Dit probleem werd ons door de praktijk voorgelegd en was de aanleiding om een training te ontwerpen die leerlingen zou kunnen helpen om in hun opstellen minder spelfouten te maken. Hierbij stond voorop dat het schrijven van een verhaal een spontane, creatieve en plezierig bezigheid moest blijven die niet door de nadruk op correct spellen bedorven mocht worden.
De dyslexieverklaring, een noodzaak?
Herm Verbugt
Jan Hindrik Loonstra
terug naar het laatste tijdschrift
niet ingelogd