Tijdschriftarchief | 2002
Inhoudsopgave tijdschrift van september 2002, 10e jaargang, nr. 3
Eerder en efficiënter dyslexie screenen in het VO heeft grote voordelen
Over inclusief onderwijs, preteaching en een snelle screeningsmethodiek.
Tom Braams en Anneke Smits
In het vorige nummer van het Tijdschrift voor Remedial Teaching (2002/2) beschreef Fia de Vos een grondige, maar uitgebreide dyslexiescreening. Deze screening kost erg veel tijd en energie, waardoor er pas ver in het brugklasjaar met extra begeleiding kan worden begonnen. In dit artikel stellen wij een veel snellere screeningsprocedure voor. Behalve het voordeel van tijd- en kostenbesparing is er een grote winst voor de dyslectische leerling: er kan veel eerder met begeleiding begonnen worden. Niet pas als de problemen al manifest zijn en de leerling al spanningen over zijn disfunctioneren heeft, maar al in een stadium dat er met preteaching nog problemen zijn te voorkomen.
De begeleider begeleid(t)!?
Lex van de Kamp
"In dit artikel houd ik een pleidooi voor intensieve samenwerking tussen de remedial teacher, de intern begeleider, de collegiale consultant en de ambulante begeleider en alle verdere direct betrokkenen. Tijdens een studiereis naar Zweden in april dit jaar ben ik deze vorm van intensieve samenwerking tegengekomen. Deze reis was naar de stad Malmö. Een stad met een min of meer vergelijkbare problematiek als in Nederland betreffende het tekort aan leerkrachten, een hoog percentage allochtonen en de gebruikelijke stadsproblemen. Allereerst wordt de problematiek van het tekort aan leerkrachten benadrukt. Vervolgens de gevolgen die dit kan hebben voor de diverse begeleiders. Deze problemen kunnen positief worden opgevat door meer te gaan samenwerken en verantwoordelijkheden te delen. In het tweede deel van het artikel geef ik wat indrukken weer van de studiereis naar Zweden. Ten slotte een drietal uitgangspunten die mogelijkheden biedt om dit "Malmö systeem" in Nederland te implementeren. Samenwerking wordt in Zweden hoog in het vaandel gevoerd en…….. het kost niets.
Pak je pen; maar welke?
Over de relatie tussen materiaal, motoriek en schrift.
Else Kooijman
"Pak je pen." Hoe vaak zeggen we dat niet tegen onze leerlingen? Over wélke pen ze moeten pakken hoeven ze doorgaans niet na te denken. Ze hebben één pen of schrijfpotlood en daar schrijven ze mee. Dat is de afspraak in de klas.
Meestal kiest de leerkracht het schrijfmateriaal voor de leerlingen,
zeker in de aanvangsgroepen.
Maar bevalt het materiaal? Hoe denkt ú hierover en wat vinden
de leerlingen zelf? Op grond van welke argumenten kiest u voor een
potlood, balpen of vulpen? En maakt het nu eigenlijk zoveel verschil
waarmee de leerlingen schrijven?
Dit zijn praktische vragen die u tegenkomt bij het lesgeven in
de groep, maar ook bij de handschrifthulp.
In dit artikel geven we algemene richtlijnen en bespreken we de
verschillende schrijfmaterialen in het licht van de relatie tussen
motoriek, materialen en vormgeving. Op grond van deze informatie
kunt u gerichter zoeken naar de juiste combinatie voor uw leerlingen.
Het 'SPOM-PENTA'(1): leidraad voor adequate begeleiding van zorgleerlingen.
Joep van Vugt en Mariêlle Merkx
In toenemende mate wordt meer aandacht besteed aan de zorg die scholen kunnen bieden aan hun leerlingen. Het belang van de bevordering van de leerprestaties wordt steeds duidelijker onderkend en de aandacht daarvoor komt niet alleen zorgleerlingen, maar alle leerlingen ten goede.
Het Samenwerkingsverband Primair Onderwijs Maasland (SPOM) heeft
in de afgelopen jaren gewerkt aan vijf zorgniveaus, zodat de 12.000
leerlingen een ononderbroken ontwikkelingslijn kunnen doorlopen.
Scholen worden gevraagd hun leerlingen in deze vijf zorgniveaus
in te delen en vandaar uit de juiste begeleiding te bieden. In dit
zorgverbeteringsinstrument wordt aangegeven welke mogelijkheden
de school heeft om verschillen tussen kinderen op een adequate manier
op te vangen. Het gaat hierbij om een dynamisch gebeuren in een
continuüm van zorg.
Professionele werkbladen maken met Zarb 3.0
Enkele jaren geleden begon een leerkracht, Hans Zybura, ergens in een garage in Duitsland te werken aan de ontwikkeling van software, maar nou eens niet het zoveelste grote multimediale project, maar een eenvoudig programma dat als gereedschap in de hand zou moeten liggen van een leraar of remedial teacher. Wat Hans Zybura voor ogen stond was een hulpmiddel om het voorbereiden van de lessen aanzienlijk te vergemakkelijken door tijdsbesparing.
In luttele jaren werd de functionaliteit van zijn programma vergroot en verbeterd en momenteel wordt het in meer dan dertig landen over de hele wereld gebruikt. Hoe zou dat komen?
terug naar het laatste tijdschrift
© 2001-2007 Landelijke Beroepsvereniging Remedial Teachers
niet ingelogd